De kleinkinderen...een pêle-mêle van foto's.

nog altijd geen nieuwe berichtjes want ik ben mijn " muze " kwijt .....

Mijn man heeft een nieuw fototoestel gekocht en ik kocht " voor mezelf" een nieuw windlicht. De verkoopster in de winkel heeft zelfs 2 maal gevraagd:" in kado-verpakking zeker?". "neen mevrouw" dank je wel, ik koop het voor MEZELF! . Zie maar eens hoe sfeervol dat is en het wordt nog veel beter als de kerstversiering er rond komt! Ik ben tervreden van het resultaat: windlicht-fototoestel en ik ben er zeker van het brengt veel WARMTE in huis!

Ik wil gewoon een beetje dromen rond de dingen die ik voel en de zee Ik weet het zeker... weet jij wat ik bedoel ? De zee kan je horen met je handen voor je oren. Ik wil luisteren naar mijn zwijgen, daarna zal ik verder gaan en de zee, ik weet het zeker zal mijn zwijgen wel verstaan. door JODY VERLEYE (lager onderwijs) Laureate 2004-2005 van de Jeugdpoëzie wedstrijd van de Marnixring van Knokke. ( deze foto werd een uurtje geleden genomen, geen mens op de zeedijk !! dan was er alleen hééééél veel wind, nu zijn ondertussen de winterse buien aangekomen en is alles donker aan 't worden. 't Is weer gezellig binnen. .

Gisterenavond hebben we in het Casino te Knokke een prachtig vioolconcert bijgewoond. Yossif Ivanov, de Belgische laureaat van de Kon.Elisabethwedstrijd 2005 bracht werken van Mozart. Hij werd begeleid door een 20 tal violisten onder leiding van de Brugse Patrick Peire.Ongelooflijk wat een jongen van 18 uit een viool kan toveren! Of was het de onvergetelijke muziek van Mozart, (geschreven op zijn 16 jaar )die de honderden mensen in de zaal in vervoering bracht?Vandaag heb ik weer mijn klassieke cd 's eens van uit de onderste lade gehaald...

vrijdag:De kleinkinderen afhalen aan school (3u25) naar oma's huis; alles op zijn kop zetten, druk maar LEUK! Raf (3 1/2)doet niets anders dan zingen van Plop en zijn versje opzeggen dat hij juist op school leerde. Stan (6) is in de ban van cijfer- en letterspelletjes . Samen zijn ze met autotjes bezig.Maar het liefst willen ze op de computer van oma en opa! EN HET LUKT HEN AARDIG...De volgende keer hou ik mijn camera gereed .Ze zijn pas zaterdag na de middag terug naar huis vertrokken.Waar ze helemaal geen rekening mee houden is: dat oma in 't geheel GEEN ochtendmens is en dat de dag beginnen om" 6u 20 " voor mij een kleine ramp betekend. (zeker als we 's avonds nog op stap moeten).ik heb dan ook voor het eerst in jaren een "middagdutje" gedaan; En maar goed ook , anders zou ik hier niet meer gezeten hebben, want het was weeral een gevulde avond. Vertel ik morgen wel...

Vandaag had ik eens (uitzonderlijk) zin om te kuisen in de berging. Ik had al genoeg voor de computer gezeten maakte ik mezelf wijs.Met veel moed maar met weing zin zet ik alles in gereedheid.Toen kwam plots de verlossende deurbel: "MEVROUWTJE? 'T IS VAN DE WATERBEDELING? WE ZULLEN HET WATER VOOR ENKELE UREN MOETEN AFSLUITEN, er is een grote lek...enz enz"Vlug heb ik een kan met water gevuld... voor de koffie natuurlijk...en hier zit ik nu weer, voor mijn pc, niet met tegenzin, maar met een geurend tasje koffie!

Wat is het leuk om jullie reacties, naar elkaar toe, te kunnen lezen. Bedankt ervoor Magda en Emmy! Wie kan zich voorstellen dat een onschuldig(!) kleurplaatje (ons huiswerk van de photoshoples), de vriendschapsbanden van Knokke tot Brussel kan aanhalen!Of spelen de zee, het strand en de duinen hier ook een rol??Om het even...ik kan er ook niet zonder!In ieder geval wens ik "the ladies on the blogs" verder veel vriendschap toe.En stuur hier graag nog een foto van "ons" strand.

Als de kinderen groot worden en met de computer werken, dan beginnen de oma's te kleuren !! (met de computer natuurlijk)Zolang het onderwerp maar interessant is!

daaaaag en tot nog eens. en groetjes van ons alle vier!!!

halloween is voorbij, de spoken zijn verdwenen.En de pompoenen staan er zeer triestig bij.Vooral de kleine (die van Louise) is binnenin helemaal beschimmeld.De andere (van Viktor) verspreidt een zeer doordringende geur.Maar dat kun je gelukkig niet op het scherm waarnemen!Hier beleven ze hun laatste uren...Nu liggen ze samen in één plastiek zak bij het groot huisvuil!Volgend jaar zorgen we voor "verse" exemplaren

Raf is nog geen vier jaar en moet zijn favoriete sport nog zoeken !Maar zwemmen doet hij al heel graag.

              
                   Viktor en Louise houden meer van skieën